ĆWICZENIA LOGOPEDYCZNE DO WYKONYWANIA W DOMU
- Ćwiczenia narządów aparatu artykulacyjnego:
Czytamy dziecku bajeczkę logopedyczną, pt. „Dzień Misia Pysia”.
Misiu Pysiu obudził się wczesnym rankiem, przeciagnął się i zaczął głośno ziewać (ziewanie). Następnie sięgnął po kubeczek z wodą i napił się kila łyków (przełykanie-pilnujemy, aby język podczas przełykania był przyklejony do podniebienia i nie wsuwał się między zęby). Po ostatnim łyczku Misiu uśmiechnął się i pokazał wszystkie zęby. Muszę teraz umyć zęby- pomyślał Misiu. Nie miał szczoteczki, więc umył zęby językiem (oblizywanie górnych i dolnych zębów od wewnątrz przy otwartych ustach, kilka razy). Wypłukał usta (nabieranie powietrza w policzki). Wreszcie otworzył okno (otwieramy usta) i sprawdził jaka dziś pogoda (sięganie językiem za górne zęby). Na niebie świeciło słoneczko i chmurki (rysowanie oburącz słońca i chmurek). Misiu czuje, że burczy mu w brzuszku (bur, bur), więc masuje brzuszek i postanawia pójść na śniadanie do swojej Cioci. W drodze do cioci (tup, tup) spotyka wróbelki (ćwir, ćwir) i wiewiórkę, więc macha jej na powitanie łapką (próbujemy dotknąć językiem raz górnych, raz dolnych zębów), a wiewiórka uśmiecha się do niego szeroko i przesyła buziaczki. Miś wędruje dalej, aż tu nagle mija ślimaka, który właśnie chowa się do swej muszli (cofanie języka w głąb jamy ustnej). Już widać domek Cioci. Głodny Misiu już puka do norki cioci (puk, puk). Ciocia wita go gorąco (puszczamy buziaczki). Podaje mu pyszny miodek. Misiu zajada go ze smakiem (mlaskanie, przeżuwanie, oblizywanie buzi). Jest już najedzony, już mu nie burczy w brzuszku.
Ćwiczenia wykonujemy wraz z dzieckiem przed lustrem!
- Ćwiczenia oddechowe:
„Puchate kuleczki”- dziecko otrzymuje kuleczki z waty.
Następnie kilkakrotnie zdmuchuje je z otwartej dłoni.
- Zabawa ruchowa połączona z ćwiczeniem słuchowym- kształtowanie słuchu fonemowego: „Ślimak, Sowa czy Szakal?”
Możemy włączyć dowolną muzykę, dziecko spaceruje po pokoju. Gdy wyłączymy muzykę podajemy głoskę /śśś/ , /sss/ lub /szz/ :
Na hasło:
– [ś]: dziecko zwija się w kłębek udając ślimaka,
– [s]: dziecko macha skrzydłami udając sowę
– [sz]: szybki szakal- dziecko biega po pokoju
Udanej zabawy!
Neurologopeda
Katarzyna Przewoźniak